و در سوره انعام آيه 89 فرموده است : أُولئِكَ الَّذِينَ آتَيْناهُمُ الْكِتابَ وَ الْحُكْمَ وَ النُّبُوَّةَ . . . آنها ( پيامبران ) كسانى هستند كه به آنها كتاب آسمانى و فرمانروايى و نبوت عطا كرديم . . . . شرح كلمات 1 - اجتباه : او را برگزيد و انتخاب كرد . در مفردات راغب آمده است كه : اجتباه اللّه العبد يعنى اينكه خداوند بنده را به فيض الهى مخصوص گردانيده طورى كه انواع نعمتها را در اختيار او مىگذارد بدون اينكه بنده در اين زمينه كوششى كرده باشد . اين فيض ، مخصوص انبياء و همسنگ ايشان از صديقان و شهداء مىباشد . 2 - تاب : توبه كرد ، توبهء عبد معرّف پشيمانى بنده است از معصيتى كه كرده ، و ارادهء او به ترك آن گناه است و تا حد امكان تدارك و جبران آن . اما توبه از ربّ ، به معناى پذيرش توبهء بنده است ، و گذشتن از خطايش و لطف به او و آمرزش وى . 3 - خليفه : بدنبال بحثى كه در آفرينش فرشتگان داشتيم مىگوييم : لغت خليفه در قرآن هم به صورت مفرد و جمع آمده ، و هم مفرد با ضمير جمع . آنجا كه به صورت مفرد آمده مقصود برگزيده‌اى از اصفياء اللّه است بر روى زمين ، اما آنجا كه با لفظ جمع و يا همراه ضمير جمع آمده منظور جانشينى مردمى به جاى اقوام پيش از خود در روى زمين مىباشد . در مورد وجه اول : 1 - خطاب خداوند به فرشتگان : إِنِّي جاعِلٌ فِي الْأَرْضِ خَلِيفَةً من بر روى زمين خليفه‌اى قرار مىدهم . 2 - خطاب خداوند به داوود : يا داوُدُ إِنَّا جَعَلْناكَ خَلِيفَةً فِي الْأَرْضِ اى داوود ! ما تو را در زمين مقام خلافت داديم . اگر مقصود در مورد اول اين باشد كه خداوند نوع انسان را در روى زمين خليفه و